De Morgen: ‘It didn’t matter to me anymore. I felt euphoric’: why more and more employees are leaving with slamming doors

https://share.belga.press/news/f8573d1b-253e-4c8e-9002-8db59eb5a57c

What do you think about this? In my experience, there is often a personal conflict behind this. Also stupid, because why would you ever hire someone like that?

https://share.belga.press/news/f8573d1b-253e-4c8e-9002-8db59eb5a57c

Posted by Outrageous-Guide9271

6 Comments

  1. -Generaloberst- on

    Ik zie niet in wat daar noodzakelijk dom aan is. Het is veilig om te stellen dat je nooit meer iets met het bedrijf in kwestie te maken wil hebben.

    Nu kan je zeggen “wat als er geinformeerd wordt”, in mijn persoonlijke ervaring zijn dat ook de bedrijven, waarvan andere bedrijven in de sector enigsinds op de hoogte zijn van de kwalijke reputatie.

    Kan zelfs een voordeel zijn voor de nieuwe werkgever: “amai, die heeft het daar nog lang volgehouden, dat lijkt me geen jobhopper te zijn” -> you’re hired!

    Zelf ben ik zo eens vertrokken, niet letterlijk, maar wel per mail waar ik me eens in liet gaan :-D. Wel met geldige argumenten, dus geen geroep & getier à la Facebook ouderen die tegen wolken schreeuwen. Niet dat het ook maar enigzinds IETS zou veranderen, maar verdorie het voelde geweldig goed om eens ongeremd m’n gedacht te zeggen aan die onuitstaanbare eikels.

    Daarbij, werkgeves kunnen dat vermijden als ze hun personeel met een beetje fatsoen behandelen. iets waar 2 oud werkgevers van me duidelijk nooit van hadden gehoord. 1 ervan is gekend in mijn sector.

  2. Een artikel dat niet achter een paywall zit is altijd interessanter.

    Zuiver op de titel afgaand: je euforisch voelen omdat je met slaande deuren vertrekt is… triestig. Je geeft je (ex-)werkgever ook nog de voldoening van te kunnen zeggen ‘kijk es, wat een lastig karakter was me dat toch!’.

    Gewoon rustig de regels volgen, deur achter je dicht trekken en laten blijken dat het allemaal van je af loopt als water van een eend.

  3. Geen idee wat er in het artikel staat. Maar ik ben ooit ook eens vertrokken met het gedacht nooit meer terug te komen en dat heb ik ook gedaan. Ik deed de administratie van 2 scholen (werd aangenomen op niveau master).
    Geen persoonlijk conflict, maar het was het gewoon ‘op’. Te saai, te eentonig, een algemeen bedrukte sfeer ofzo…
    Had het geluk dat mijn opzeg net liep tijdens de paasvakantie.
    Ze vroegen me nog om langs te komen voor de sleutel enz. binnen te brengen… heb ik gewoon via post gedaan.

  4. Wolfs_head_minis on

    Bedrijven maken het alsmaar meer duidelijk dat hun werknemers tools zijn om geld te verdienen en niets meer. Respect moet van 2 kanten komen en als je ziet dat zelfs in een land zoals België waar we vrij goed zitten, heel veel mensen het moeilijker en moeilijker vinden om een toekomst te zien of moeite moeten doen om rond te komen dan moet er aan de alarmbel worden getrokken. Bedrijven moeten loyaliteit verdienen en dezer dagen komen de meeste gewoon royaal tekort op dat vlak.