Workshop in Patras: Brain Dead 40 -year -old builder

Μ’αρέσει που δείχνει κράνος εργασίας στην stock φωτογραφία. Γιατί στην Ελλάδα μόνο εκεί. Άντε και σε κανένα μεγάλο έργο, και όχι πάντα.

Έχω δει και αν έχω δει ατυχήματα τόσα χρόνια στις οικοδομές. Θανατηφόρο ευτυχώς όχι.

Σε ξενοδοχειακή μονάδα (στην οποια είχε μερίδιο συγγενής βουλευτή) είχαν ακάλυπτο το φρεάτιο του ασανσέρ. Τόσα πολυάριθμα συνεργεία εκεί. Έπρεπε να παμε οι γυψοσανιδάδες 3 άτομα συνεργείο για να καλύψουμε τους δυο πανω ορόφους βιδωνοντας 2 παλετες.

Και αυτό γιατί ο αγιος άνθρωπος που είχα για μάστορα, δεν άντεχε στην ιδέα πως ο 18χρονος που έχει για βοηθό μπορεί να έπεφτε μέσα.

Βλέπετε τα περισσοτερα συνεργεία εκεί απαρτιζόταν από αλλοδαπούς. Πού να μιλήσουν οι άνθρωποι. Είχε βέβαια και κάποιους που δεν μιλούσαν γιατί σαν οικοδόμοι είναι μάγκες και δεν τους ένοιαζε ο κίνδυνος.

Στο ίδιο ξενοδοχείο, ο ίδιος εργοδότης με έσωσε από πιθανο τραυματισμό.

Σήκωναν με γερανό κάποια σίδερα τα οποία δεν είχαν ασφαλίσει καλά. Εγώ πιο πριν βοηθούσα απο αποσταση, να κατευθυνω όταν κατέβαζαν γυψοσανιδες.

Όποιος ξέρει, τα μαλακα και σχετικά ελαφριά μέταλλα για γυψοσανιδες γλυστράνε πολυ, κόβουν σαν ξυραφι και αναπηδουν λόγω του βάρους τους.

5 λεπτά αφου ο μάστορας μου είπε να απομακρυνθω, χάνει ισορροπία το μη ασφαλισμενο φορτίο και αρχίζει να βρέχει μέταλλα τα οποία ευτυχώς έπεσαν στην άδεια πισινα όπου έσπασαν τα περισσοτερα πλακακια.

Προφανώς τότε 2009, παίζει να ήμουν ο μόνος που φορουσε κράνος και γυαλιά όλη μέρα και μάσκα όπου χρειαζόταν. Τότε με εκνευριζε λίγο, αλλά ο μάστορας δεν δεχόταν κουβέντα.

Με εξαίρεση κάποιες βελτιώσεις, τα πραγματα είναι ίδια ακόμα και σήμερα.