What phase with the jokes in Greek films like “Little Fish”?

Δε συνηθίζεται, αλλά ναι, υπάρχουν άνθρωποι που μιλάνε έτσι, και σίγουρα έχει τόσο ενδιαφέρον η καθημερινότητα τους που θα ήταν άψογοι χαρακτήρες για ταινία. Επίσης σχεδόν κανένας δε φτιάχνει μουσική, ταινίες, whatever, για να σε κουνήσει. Τα φτιάχνουν για τα λεφτά ή επειδή τους φαίνεται ωραίο το αποτέλεσμα.

Ειναι filler. Προκαλουν κατι αντι για το τιποτα . Art!

Σε σχεση με αλλες ταινιες του Οικονομιδη, το Μικρο Ψαρι το εχει αυτο σε μικροτερο βαθμο.

Ε έτσι είναι γενικά οι ταινίες του Οικονομίδη. Απ’ όσο καταλαβαίνω χωρίς να είμαι ειδήμων στην κριτική κινηματογράφου κλπ. σκοπός δεν είναι να αποδώσει ρεαλιστικό/νατουραλιστικό διάλογο, αλλά να χτίσει συγκεκριμένη χροιά που να συνάδει με τη πλοκή και να δημιουργήσει συγκεκριμένα συναισθήματα στον ακροατή. Δες το σαν αισθητική επιλογή σαν είναι π.χ. μια ταινία με γρήγορες αλλαγές πλάνου ή να είναι με πολλά κοντινά πλάνα: τέτοιες επιλογές χρωματίζουν τα συμβάντα της ταινίας με το δικό τους ύφος (κοντινά πλάνα/κλειστοφοβία, γρήγορες αλλαγές πλάνου/αγχώδης), όπως ακριβώς και το μπινελίκι. Τώρα αν το καταφέρνει ο Οικονομίδης, αυτό επαφίεται στην κρίση του καθενός. Μπορεί φυσικά να λέω και μαλακίες, μαλακίες γαμώ το σπίτι μου ο πούστης που είδα μια γαμωταινία και νομίζω ότι ξέρω από σινεμά γαμώ την πουτάνα μου. Σχετικό Κουραφέλκηθρο:

https://preview.redd.it/lm9p9bhpb6jf1.jpeg?width=1200&format=pjpg&auto=webp&s=3bf6aa9ee704cbe4dfc74f4818cea5f027520dcc

Αυτό είναι το universe του Οικονομίδη. Όπως δεν βλέπουμε Wookiees στην καθημερινότητα μας και ο κόσμος δεν είναι φτιαγμένος σαν ταινία του Wes Anderson.
Ο κάθε σκηνοθέτης τοποθετεί την ιστορία του σε ένα σύμπαν, συχνά προσωπικό.
Σκοπός του κινηματογράφου δεν είναι μόνο να ταυτιστείς και να διασκεδάσεις. Μία ταινία μπορεί να σου ξυπνήσει απέχθεια και εκνευρισμό.. έτσι θα νιώσεις όπως οι χαρακτήρες του Οικονομίδη 😜
Να προσθέσω επίσης πως είναι κοινό χαρακτηριστικό και theme του Balkan wave.

Από μία κινηματογραφίστρια.

Που να δεις το Σπιρτόκουτο. Opus magnum.

ειναι μεσα στην postmodern οπτικη κι αυτος, θελει να σου ξυπνησει κατα βαση ασχημα συναισθηματα και δυσφορια.

το τραγικο δεν ειναι ο οικονομιδης, ελευθερη κοινωνια εχουμε, ο,τι θελει γραφει.

το τραγικο ειναι οτι υπαρχουν τενεκεδες που τον βραβευουν λες και ειναι ο υπερσυμπαντικος σπουδαιος διανοουμενος.

Ο Οικονομίδης και ο Μπισμπίκης έχουν χτίσει την καριέρα τους πάνω στην φόρμουλα “Τι νομίζει ο Χολαργός πως είναι ο Κολωνός”

Δεν είναι μόνο οι βρισιές που κλάιν, είναι μια αίσθηση ντεκαντάνς που σου δίνει για τους χαρακτήρες, τα ενδιαφέροντα και τις προτεραιότητες τους που είναι μια ντεμεκ ματιά κλειδαρότρυπας του μικρό- και μεσοαστου στα λούμπεν στοιχεία.

Θα σου αρέσουν φουλ αν πηγές σχολείο Κολλέγιο ή Ανατόλια και είσαι λίγο arsty αλλά μόνο όσον αφορά την mainstream αλτερνατίβα

Δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα της Ελληνικής κοινωνίας. Υπάρχουν και αυτοί. Απλά οι βρισίες, το ύφος και τα λοιπά στοιχεία συναντιούνται σε όλες τις πτυχές ακόμα και ευχάριστες ενώ στις ταινίες υποτίθεται πως είναι κατάλοιπο της γενικότερης μιζέριας.

Θεωρώ πως οι ταινίες του έχουν απήχηση γιατί το κοινό δεν έχει ζήσει ανθρώπους της εργατικής τάξης, του μεροκάματου, της νύχτας κτλ..

My personal favorite scene:

-Εσυ Βιβή, όταν σε γάμαγα, καλα δε πέρναγες; Ε Βιβή; Όταν στον έχωνα; Είχες κανα παράπονο Βιβή;

-Ηρακλή μου, μέσα στο μπάνιο έχει μια σερβιέτα, χρησιμοποιημένη, δική μου είναι, πάρτην να σκουπίσεις τα νερά. Και σκούπισε και τη μούρη σου.

ΑΣΧΕΤΕ

Είναι Οικονομίδης και είναι πάρα πολύ βαθυστόχαστο επειδή καταλύει την ωραιοποίηση του κινηματογραφικού σεναρίου αντικαθιστώντας την με ένα ρεαλιστικό και ωμό διάλογο. Γιατί έτσι μιλάνε οι αληθινοί άνθρωποι. Φωνάζουν «φέρε μια μπύρα» στη μέση του καβγά (Σπιρτόκουτο).

Είναι ξεκαθαρα η απεικόνιση της εργατικής τάξης και των κατωτέρω οικονομικων στρωμάτων.
Όντας εργάτης έρχομαι σε επαφή με τον πάτο της κοινωνιας καθημερινά. Χασικληδες μετανάστες παράνομοι ανώμαλοι που παλεύουν για το μεροκάματο. Ταυτόχρονα μπαίνουμε σε σπιτια ανθρώπων απο πολύ ανώτερα και καλα επίπεδα. Καμία σχεση.Καμία επαφή ειναι ωραίοι άνετοι ξένοιαστοι.
Οπότε κατάλαβε αυτό όταν σου μιλάω ρε μαλακα γαμω την πουτανα μου μη σε γαμιαρω ρε ψωλιογκο. Οταν γεννιεσαι απο φτωχά αρχιδια ρε πουστη ρε βρομιάρη μαλακα δε θα μας κοιτάς εμας τους εργατες ρε μαλακα ετσι επειδή σου έδωσε τα λεφτα ο καριολης ο πατέρας σου γαμιολη ε γαμιολη να το παίζεις ιστορία κ γκομενος με δανεικά αρχιδια. Τον πουστη με ξενο κωλο τον κανω κ εγω ρε βρομιάρη μαλακα και στο ρεντιτ κ παντου ρε μαλακα και βγαίνω κ λεω να ρε πουστρακια βρίζει πολύ ο οικονομιδης βάλτε του πιπερι στο στόμα και κωλομπιλα στον πάτο του ρε μαλακα. Βγάλε πρωτα την μπάλα απο το στόμα κ την σφήνα απο τον κωλο σου και μετά ξαναπιάσε τον οικονομιδη στο στόμα σου μαλακα ε μαλακα αφού το ξεπλυνεις με κανα δύο μπουκάλια ουίσκι που η μόνη σου επαφή με την κοινωνία είναι οτι βλέπεις απο την τηλεόραση και την κάθε χιλιογαμημενη ξεκωλιαρα που ουτε να δει τον μεγαλοπρεπή μου πουτσο δεν κανει προτιμώ να τραβήξω δύο παχιές στην μάπα της.
Προφανώς τα παραπάνω ειναι ειρωνικά αλλα μα τω θεω ειναι η μέση απαντηση που θα άκουγες απο τον μέσο συνάδελφο μου αν ρώταγες τα παραπάνω.
Απλα θελω να πω οτι αν δεν ειναι ο κόσμος σου αυτός δεν μπορείς να καταλάβεις τον οικονομιδη. Ο τύπος μια χαρά τα λεει.