Close Menu
    Graduation in relation to the difficulty of school – 30% do not make it to the degree
    Greece

    Graduation in relation to the difficulty of school – 30% do not make it to the degree

    View 3 Comments

    3 Comments

    1. FunkySphinx on

      Η προσωπική μου άποψη είναι ότι αν κανένας σχεδόν δεν βγάζει στην ώρα του τη σχολή, θα πρέπει η ηγεσία της να κοιτάξει το πρόγραμμα σπουδών και να κάνει έρευνα για να κατανοήσει καλύτερα τους λόγους. Παράλληλα, θα πρέπει να δίνονται αξιόλογοι διέξοδοι σε αυτούς που δεν θέλουν να συνεχίσουν στην συγκεκριμένη σχολή ή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση γενικότερα. Το πανεπιστήμιο δεν θα πρέπει να είναι μονόδρομος.

    2. Complex-Flight-3358 on

      Άσχετα απ’το chatgpt άρθρο, αυτά είναι στατιστικά που θα έπρεπε να είχαν προβληματίσει και λυθεί από μια κυβέρνηση που έστω ελάχιστα ενδιαφέρεται για την τριτοβάθμια εκπαίδευση της χώρας, χρόνια αν όχι δεκαετίες τώρα. Και τότε θα είχε κάποια λογική να μπει στο τραπέζι το θέμα των διαγραφών. Στη μπανανία μας έγινε κυριολεκτικά το ανάποδο.

      Πως αυτό θα λειτουργήσει μακροπρόθεσμα όταν υπάρχουν σχολές όπου χωρίς υπερβολή η πλειονότητα των φοιτητών τελειώνει μετά το Ν+2? Υποθέτω αυτό δε θα είναι θέμα καθώς τώρα οι φοιτητές ξέρω γω της νομικής ή του φυσικού θα διαβάζουν περισσότερο όπως αυτοί της κτηνιατρικής και της οδοντιατρικής καθώς αυτό είναι το μόνο θέμα σύμφωνα με τον ερευνητή-ιδιοφυία που υπογράφει το άρθρο !

    3. Few-Pattern-3904 on

      Ο μέσος όρος φοίτησης στην ΗΜΜΥ του ΕΜΠ είναι 7 χρόνια, δηλαδή ακριβώς το ν+2. Και αυτό σε μια σχολή με την υψηλότερη βάση εισαγωγής, άρα που μαζεύει ανθρώπους που έχουν μάθει να διαβάζουν. 

      Τα προβλήματα είναι δύο: 
      1. Μαθήματα με τραγικά χαμηλά ποσοστά επιτυχίας, είτε επειδή το μάθημα δεν αντικατοπτρίζει τα θέματα της εξέτασης, είτε επειδή η βαθμολόγηση είναι χάλια (πχ έχασες ένα πρόσημο σε πράξεις που διαρκούν 3 σελίδες οπότε σου κόβω όλο το θέμα) είτε επειδή το μάθημα είναι αντικειμενικά αρκετά δύσκολο.
      2. Για την τελευταία περίπτωση θα βοηθούσε απίστευτα το σύστημα που υπάρχει στο εξωτερικό, όπου διδακτικό προσωπικό διορθώνει ασκήσεις φοιτητών και κάνει 1-on-1 ή έστω group sessions που αναλύει λάθη και εξηγεί. Πέντε χρόνια, άπειρες εργασίες και δεν πήρα ποτέ πίσω μια διορθωμένη. Μπορεί κανείς να κατηγορήσει τους διδακτορικούς φοιτητές όμως που παράλληλα με την έρευνα, την οργάνωση των εργαστηρίων, τους χώνουν και σε ερευνητικά μπας και πληρωθούν τίποτα (δηλαδή ένα χιλιάρικο); Εγώ δεν μπορώ.

      Εν ολίγοις είναι θέμα οργάνωσης, αξιολόγησης και χρηματοδότησης. Οπότε ας διαγράψουμε μερικούς αιώνιους φοιτητές να χαρεί ο κυρ Παντελής που δεν έχει πατήσει ποτέ πόδι σε πανεπιστήμιο.