I have been following the technology market and pricing strategies in Türkiye closely for a long time. The picture I encounter points to a structure that questions business ethics and systematically harms the consumer.
For example; US selling price $869 A product that is available in Türkiye $1,335 It is priced in the range. It is noteworthy that although the Turkish Lira constantly loses value against foreign currency (for example, even when the exchange rate increases from 40 TL to 43 TL), the TL price of the product remains constant. Under normal market conditions, a seller must reflect the exchange rate increase in prices in order to preserve his capital. However, sellers in Türkiye set the price at a much higher price, not based on the current exchange rate, but by anticipating future risks and inflation. ‘estimated rate’ (e.g. 63 TL) They fix it over.
This strategy means that the seller prices the product not at the current exchange rate, but at the highest exchange rate he sees possible in the future. Therefore, the consumer who buys the product today is actually paying the price in advance for a crisis that has not yet occurred. For the consumer, the price of the product reaches a fair level only when the market rate reaches the exorbitant ‘target rate’ (63 TL) determined by the seller. This is a case of business under the guise of ‘risk management’. Is it a moral violation? What is the accuracy of my findings?
https://www.reddit.com/gallery/1qaqbrz
Posted by Some-Locksmith-1602
10 Comments
Türkiye ve teknoloji yan yana gelemiyor artık. Olmuş bir ram 12000 lira.
yeni mi öğrendiniz 😀 çoğu sektörde(özellikle de gastronomi) fiyat belirlenirken tl aşırı değerli olduğundan dolayı euro 100 liradan hesaplanıyor, tabelada 50 olup olmamasına kimse bakmıyor bile…
3’lü çeteyi yatırıp komple siLkmek lazım
Fiyat konusunda Amerikayı kıyaslamak yanlış olmuş. EU ile Euro üzerinden karşılaştırın. Bir KDV yok Amerika fiyatlarında mesela. Alırken eyaletine göre ekliyor. Almanya ile karşılaştırabilir.
Mesele ticari etik değil, mesele doların gerçekten 43 lira olmaması. Şirketler, ürünlerini doların gerçek değerine göre fiyatlandırıyor.
Dolar 63 lira olduğunda alacağın ürünün dolar cinsinden fiyatının sabit kalacağına inanman senin bu ülkede daha çok kısa bir süre yaşadığın anlamına geliyor.
İmkanın varsa yurt dışı gezisinde al ya da arkadaşından rica et. Yoksa durumun varken peşin fiyatına en yüksek taksit miktarı ile al aradaki faiz getirisini ana paradan düş.
Örn.
Şu an en ucuz 5070ti 48699 tl 6 taksit. 48699u faize koy ve her ay taksit miktarı kadar olan kısmını hesaptan çek.
İlk ay 1501 lira faiz gelecek, ilk taksiti ödedikten sonra elinde 42083.5 yine 32 günlük faize koy. 2 günlük gecikmeli öde onun da faizini düş cart curt. Hesapla işte tamamını excelden. Her zaman için dolarda beklemekten daha mantıklı. 6 ayda en az 3-4 bin lira faiz getirisi elde edeceksin. Totalde hesapladığında 869$+ VAT ile tr fiyatı-faiz getirisi kafa kafaya geliyor.
Edit üşenmedim gittim senin için faiz hesaplamasını yaptım. 6 ayda 5271 lira faiz getirisi elde ediyorsun taksitlerini ana paradan ödeyerek. Kartın maliyeti dolar bazında 1010 dolara geliyor.
Amerikadan kaliforniyada yaşayan bir amerikalı olarak newegg üzerinden en ucuz 5070ti satın almak istediğinde 830 dolarlık gigabyte windforce 5070ti vergileri ile 920 dolara geliyor.
Yani aradaki fark o kadar uçuk değil. Bu kartlar şu an herkes için pahalı.
Hayır olay o kadar kompleks değil, pek çok üründe distribütörler sizi felaket kazıklıyor. Kazıklanmayı garip garip nedenlerle realize ediyorsunuz, bazı ürünlerde olmayan vergilerin olduğunu falan hayal ediyor insanlar. ABD değil AB resmi fiyatını baz alın, ondan %5-10’dan fazla ödüyorsanız almayın çünkü çoğu üründe ciddi bir ekstra vergi falan yok. Sıfır arabamı bile Almanya’yla aynı fiyata aldım 1 yıl önce(%10 ÖTV dönemi). Sizi bir marka/distribütör kazıklıyorsa gidin başka markalara bakın. Örnek olarak MacBook Pro 16” [Türkiye’de](https://www.apple.com/tr-edu/shop/buy-mac/macbook-pro/16-in%C3%A7-uzay-siyah%C4%B1-standart-ekran-14-%C3%A7ekirdekli-cpu%E2%80%99ya-ve-20-%C3%A7ekirdekli-gpu%E2%80%99ya-sahip-apple-m4-pro-24-gb-bellek-512gb#) 129.900 TRY, [Almanya’da](https://www.apple.com/de/shop/buy-mac/macbook-pro/16-zoll?product=MX2X3D%2FA&step=select&tckey=16inch&proceed=proceed#) 2.799 EUR(141.000 TRY). Kazıklanmayı geçtim ucuza bile alıyorsunuz. Geçen yıllarda bir RTX 4080 alacaktım, bakıyorum çoğu marka/model hiç bir ekstra vergi olmamasına rağmen kazık. AB ile kafakafaya geldiği için Gigabyte aldım, TR’de MSI ve ASUS distrübütörleri inanılmaz kazıklıyor mesela. Kazık yiyenler olduğu sürece distribütörler kazıklamaya devam eder.
Bilmedigimden soruyorum 100 liraya mal aldim abdden.
Dedim ki ben bu mali 1 sene sonra satarim yuzde yirmi kar elde etmek istiyorum.
120 liraya satisa koydum 1 sene sonra satildi.
Gittim 100 lirasi ile yeniden mali alacakken abdden bir baktim gumruk vergisi degismis kur artmis stopaj degismis vergi sistemi degismis 100 liraya alip 120 liraya sattigim mali yeniden alip satmam icin 180 tl gerekiyor.
Para kazandigimi sanarken 60 lira zarara ugradim.
O yuzden bir sonraki satista 180e aldiysam mali en az 2 3 katina riskleri katip satmaliyim diyor satici diye dusunuyorum.
Stable olmayan ulkelerde olagan bir durum degil mi bu?
Eskiden teknolojik ürünlerin iade imkanı vardı, sonradan çoğu üründe bunu kaldırdılar. Mesela bir modem alıyorsunuz, eve getirdiniz ve bozuk çıktı. Bunu iade edemiyorsunuz gtünüze giriyor o modem. Zaten aşırı pahalı oluşu bir yana bir de üzerine iade edememek işi tamamen kumara çeviriyor.
Türkiye’de serbest piyasa adı altında resmen vurgun piyasası işliyor. Satıcılar sadece kendi risklerini yönetmiyor, aynı zamanda tüketicinin sonraki olası fakirleşmesini bugünden satın alıp kâra dönüştürüyorlar. Bu durum risk yönetimi değil, düpedüz ahlaki çöküştür.
Mesele sadece satıcının kur sabitlemesi de değil. Üzerine binen gümrük vergisi, KDV ve ÖTV ile zaten dünya standartlarının dışında bir bedel ödüyoruz. Biz teknolojiye değil, aslında ülkedeki ekonomik belirsizliğin ve kötü yönetimin ‘cezasını’ peşin ödüyoruz.
Türkiye’de teknoloji artık bir ihtiyaç veya hobi değil, ucu açık bir lüks tüketim vergisine dönüştü. Bugün aldığın kartın adil fiyata gelmesi için doların %50 artmasını beklemek zorundaysan, o ülke finansal olarak bitmiştir.
Biz sadece ekran kartı almıyoruz, satıcının korku payını da finanse ediyoruz. Bu analiz, neden yurt dışından ürün getirmenin tüm risklere rağmen hâlâ daha mantıklı olduğunu kanıtlar nitelikte.