People get rich through hard work (or at least that’s what we think)

Kapitał, najbardziej pasuje pomoc rodziny

Sukces propagandy kapitalizmu => na pewno nie pracą się wzbogacisz a już w szczególności w jego późnym stadium.

To wyjaśnia czemu ludzie wierzą że ziemia jest płaska

Ciężko się dziwić skoro liberalna propaganda jest powielana od centrum do prawa (to tak jakby od lewa do prawa bo lewa prawie nie ma)

Odwaga, ryzyko i szczęście.

KONTAKTY + ODWAGA

(jest wiele osób ktore znam i trzepią niezłą kasę, a są tak głupie ze zawsze zachodzę w głowe jak oni to robią)

Pracowitosc – nie mylic z pracoholizmem. Znam pracoholikow co pomimo spedzania 12 h w pracy slabo zarabiaja i znam pracowitych co spedzaja 8 h w pracy i sa w miare majetni. Duze ma tez znaczenie wybor zawodu. Co z tego ze bedziesz pracowity jako urzednik, ktory dostaje 3 k na reke wobec programisty, ktory dostaje 30 k i jest rowniez pracowity?

Pytanie mało precyzyjne i wydaje się, że osoby odpowiadające nie zrozumiały do końca pytania. Chodzi tutaj o “wielkie pieniądze” i “krótki czas”. Do wielkich pieniędzy w krótkim czasie pracą się nie dochodzi. Dlaczego? Bo na to nie pozwala system, w którym każdy dobrze zarabiający będzie zastąpiony tańszym odpowiednikiem. Jedyna możliwość to obejście systemu, ewentualnie okazja albo wiedza, której nikt nie posiada. Chyba, że dla kogoś pensja 15k to wielkie pieniądze.

Jeśli to wszystko byłoby prawdą indie, bangladesz i inne obiektywnie biedne państwa nie byłyby juz biedne

Dziwne że nie ma kompetencji miękkich, wysokiej zdolności komunikacyjnej itp

Można mieć pusto w głowie, ale jak się umie gadać to się wygrywa – takie moje przekonanie

Moim zdaniem najwięcej zależy od szczęścia, przypadku i bycia we właściwym miejscu we właściwym czasie. Najlepiej to widziałem u siebie w robocie. Ja i dwóch kolegów mieliśmy bardzo podobne kwalifikacje, przydzielono nas do trzech projektów losowo. Z tym, że te projekty wyznaczyły trajektorię naszych karier. Jeden kolega trafił na projekt który był wiekim sukcesem (i wcale nie przez jego zdolności czy ciężką pracę) i wybił się przez to na firmowego celebrytę. Drugi trafił na projekt w którym pracował dobrze, bo projekt był bardzo ciekawy – ale klient robił wielkie problemy z faktycznym płaceniem. Przez to projekt miał przestoje i ogólnie nie był zbyt lubiany przez kierownictwo – i to się odbiło na tym, że kolega nie dostawał przez dłuższy czas podwyżek, bo przecież skąd, jak jest na niedochodowym projekcie.

Moja scieżka też miała wzloty i upadki, a jestem nawet w stanie wskazać jeden moment, jedną decyzję jednej osoby (która w dodatku została następnego dnia zwolniona, ale to bez związku z tą decyzją), która sprawiła, że wylądowałem w szpitalu, dorobiłem się nieuleczalnej przewlekłej choroby, a rok później poznałem moją przyszłą żonę.

A mogłem tego dnia nie iść do roboty…