The least terrible basement in the block:

zajebiste

Jezu trueeeee

Jako dziecko zawsze myślałem że fajnie będzie być dorosłym i nie bać się wchodzić do piwnicy… fastforward to now: 30stka na karku a dalej wizyta w piwnicy zaostrza moje zmysły i przyprawia o dreszcze

Przynajmniej jest światło 🙂

I ten moment kiedy musisz je wyłączyć a potem szybko wybiec bez odwracania żeby Cię bobok nie wpierdolił.

Aż przypomniał mi się ten dowcip jak ruski i amerykański dyrektor lunaparku założyli się gdzie są straszniejsze domy strachów.

Ah kurwa, zaraz zejdę do piwnicy coś wam pokazać. Sekundę.

Czasem jak schodzę do piwnicy w bloku, na samym końcu korytarza, to ktoś gasi mi światło, i muszę wracać po ciemku je zapalić. Nie ma takiego horroru, który zrobiłby na mnie wrażenie.

Jeeeżu jak ja się cieszę, że nie mam piwnicy już, tylko komórkę 3 piętra niżej. Za dzieciaka mimo, że nowy blok to takiego pietra zawsze miałem

U mnie nawet nie ma otynkowanych ścian a sama widoczna cegła z dziurami w których siedzą pająki, na suficie od chuja kurzu i resztek sieci pajęczej a to wszystko w pół mroku, bo niby światło jest ale tak słabe, że latarka jest wymagana.

Zapach też jest zazwyczaj nieprzyjemny, taki mieszany zapach stęchlizny z zapachem staroci.

Na szczęście moja piwnica jest bardzo blisko od wejścia i tak naprawdę nie muszę się daleko zapuszczać.