It’s been exactly 6 years, but none of us have forgotten the lump in our throats that night and watching helplessly on the screen as the number of martyrs increased. On February 27, 2020, 34 sons of the country were martyred in the treacherous air attack in Idlib amid the brutal wheels of war. Whatever happened to those young men and the mothers and fathers whose houses were set on fire. Today is just a day to remember them. May their souls rest in peace, may our blood dry if we forget that night and those lions that left.
https://i.redd.it/vxpcds0xxxlg1.jpeg
Posted by KanielOutisTR
3 Comments
Hayır sadece sevenleri, aileleri unutmadı. Biz binlercesini unuttuğumuz gibi onları da unuttuk. Hatta öyle şeyleri unuttuk ki binlerce kişinin katiline af konuşur, meclise davet eder, “sayın” demeye başlar olduk.
Yani biz unuttuk ama ateş düştüğü yeri muhtemelen hâlâ yakıyor…
İki gün sonra fıkra anlattığını çevresinin güldüğünü haberi valiye verdirdiklerini hatırlıyorum.
Unutmadık, Ukrayna savaşının başında çok daha büyük intikamı alındı. Suriye’den kovuldular, Kafkaslardan kovuldular bizim çabalarımızla vs… Gönül isterki enerji konusunda da bağımlılıktan kurtulalım ama o çok zor iş. Rusya nefretim bu olaydan sonra hat safhaya çıkmıştır, turist olarak gidenleri Türk olarak bile görmüyorum açıkçası. Dua etsinler elime güç gitmesin, sırf turist olarak Rusya’ya gittikleri için ekstra vergi koyarım ömürleri boyunca. Türkiye’de ayrımcılığa uğradıklarını söyleyip Rusya’ya mülteci olarak gitmeleri için ceplerine para bile koyup ülkeden temizlerim bunları imkanım olsa. Maalesef enerji nedeniyle bunu yapmak imkansız tabii.