The secret of confession should not protect pedophiles from criminal law

Czy lekarze też mają donosić na własnych pacjentów? Uświadom sobie że spowiedź to często jak rozmowa z psychoterapeutą. A jak się bardzo rozpędzisz to może dojdziesz do wniosku że obrońca też powinien donosić na własnego klienta…

Są zawody, które opierają się na dotrzymywaniu tajemnicy. Masz to samo z psychoterapeutami, adwokatami czy dziennikarzami śledczymi. Defacto jeśli tacy ludzie ujawnią tajemnicę, jeśli nie stracą prawo do wykonywania zawodu to tracą zaufanie potrzebne do jego wykonywania. Są w dupie tak czy siak.

Terapeuta braci Menendez starał się to obejść przez użycie swojej kochanki, która doniosła o morderstwie, ale i tak rada etyki była w tym względzie zgodna. Zresztą nawet nie starał się walczyć o to licencję.

To są absolutnie nie łatwe wybory moralne, tym trudniejsze, że mogą być też kapiszonem. Bo tak jak ludzie kłamią na swój temat pozytywnie, są też ludzie, którzy fantazjują w drugą stronę. A nie wszyscy powiernicy tajemnic mogą zweryfikować prawdę.

Prawo też nie jest jednoznaczne. Podobnie zresztą jest w przypadku zeznań rodziny z podobnych powodów.

Bicie piany o nic, rozumem że wprowadzamy to cichaczem i liczymy, że złoczyńcy nie zauważą i się sami wsypią?

Podobnie do wszystkich pomysłów ‘w imię dziecka, modofoker’ jak zawsze szukanie medialnych ‘usprawnień’ metodami od dupy strony.

Gratulacje, złapiesz może z kilku, reszta przestanie przychodzić – w długim okresie zerowy efekt, po prostu przestępca jeszcze bardziej zamknie się w sobie, kontynuując ranienie siebie i innych. A tak przynajmniej jest mała szansa, że pedofil zrozumie swój błąd i się odda policji – w takich poważnych sprawach nie ma rozgrzeszenia za darmo – zwykle taki jest wymóg stawiany. 

Ale to nic nie zmieni – po prostu PDFy nie będą się z tego spowiadać i tyle. Kapłan może penitentowi nakazać stawić się na Policję w ramach pokuty, a jeśli przychodzi do niego ofiara, to może jej powiedzieć, żeby przyszła poza spowiedzią i wszystko opowiedziała jeszcze raz – wtedy nie jest nią (tajemnicą) związany.

Problem leży w tych duchownych, którzy celowo nią się zasłaniają, żeby odmawiać składania zeznań – ale w ich wypadku to też nic nie pomoże, bo będą się zasłaniać niepamięcią w inny sposób.

Najlepszym i jedynym sposobem na ochronę dzieci jest EDUKACJA, żeby wiedziały, gdy ktoś przekracza ich granicę oraz odpowiedzialność dorosłych wokół nich, którzy będą ich słuchać.

Tajemnica spowiedzi nie powinna chronić nikogo przed nikim. Spowiedź to wynalazek KK służący do kontrolowania wiernych, a nie jakiś magiczny rytuał który może kogoś stawiać ponad prawem.

To wtedy po prostu nie pójdą do spowiedzi, a tak to ksiądz ma możliwość przekonania takiego delikwenta by sam poszedł na policję się przyznać.
ma też to sens bo nawet jak porozmawia o czymś takim z inną osobą to pomyśli o tym w inny sposób.

wg mnie bez sensu by usuwać tajemnicę spowiedzi. jak ma spowiedź to przynajmniej ma okazję pomyśleć o tym że zrobił coś złego i może pójdzie się przyznać policji.

Skoro już tak rozmawiamy o dochowywaniu tajemnicy, to przypomnę, że nie ponosi winy osoba, która odmawia obciążenia winą członka własnej rodziny – a myślę, że znacznie częściej członkowie rodziny wiedzą sobie nawzajem więcej niż jakikolwiek ksiądz.

Czyż Pawlik Morozow nie był prawdziwym bohaterem, świeckim świętym, którego powinniśmy wszyscy naśladować?

/s, gdyby ktoś nie zauważył

Powiem wprost. To jest tragiczny pomysł.
I nie mówię tego jako katolik a ewangelik z papierami duszpasterskimi.
Podstawą zarówno spowiedzi, jak i rozmów duszpasterskich jest tajemnica spowiedzi.
Bo to ma służyć temu, by osoba przychodząca na rozmowę miała pewność, że może wywalić to, co jej siedzi na sumieniu.
Jeśli zaczniemy robić od tego wyjątki, to albo kościoły będą działać wbrew prawu państwowemu, albo ludzie nie będą przychodzić ze swoimi problemami w obawie, że nawet jeśli chcą pokutować za swoje czyny, to i tak zostaną ukarani.
Czy w przypadku, gdy osoba nie wyraża skruchy wobec swojego czynu, jako ewangelik powinienem zgłosić to na policje?
Odpowiem, to zależy, bo tutaj wchodzę już w kwestie wewnątrz kościelne. Prawdopodobnie w przypadku czegoś tak mocnego, jak pedofilia, to musiałbym poprosić kogoś z moich przełożonych o radę co z tym zrobić.

Bo podstawą tego wszystkiego jest z perspektywy teologicznej skrucha i chęć poprawy.
Jeśli ktoś do nas przychodzi, to zwykle jest już kimś, kto żałuje swoich czynów.
I my (duszpasterze) musimy potem z tym odpowiednio pracować.

Nieczęsto się zdarza ktoś, kto przychodzi się pochwalić i nie okazuje skruchy.

1. Jeżeli duchowny wie o pedofili to ma obowiązek ją zgłosić (inna sprawa, że zwykle wolą ukrywać dla dobra organizacji [co ironicznie tylko jej szkodzi]).

2. Jeżeli zaś chodzi o zgłaszanie tego czego dowiedzieli sie podczas spowiedzi to gdyby mieli taki obowiązek to pedofile po prostu nigdy by się z molestowania/gwałcenia dzieci nie sporwiadali i tyle. Nic by to nie zmieniło.

W niemczech był taki przypadek że Pilot samolotu pasażerskiego chodził d psychologa/psychiatry i opowiadał mu o swoich pogłebiających się myślach samobójczych. Później popełnił samobójstwo rozbijając swój samolot z 200 pasażerami. Podniosły się głosy, że lekarze powinni zgłaszać takie rzeczy na policje. Na co lekarze, że gdyby tak się działo to uw pilot po prostu nigdy by żadnemu nie powiedzał o swoich problemach i nawet nie spróbował tego leczyć.