Share.

    2 Comments

    1. Δηλαδή, δεν ήταν μισθωμένες δεξαμενές-βαγόνια, ήταν δίπλα στις λαμαρίνες “πέτα τα και αυτά πάνω, αφού πας μέχρι Αθήνα, στη πλάτη σου θα τα βάλεις”.

      12 τόνοι.

      Φαντάσου να ήταν ολόκληρες δεξαμενές…

    2. >Η ύπαρξη τους στο έδαφος έκανε την εργασία των εμπλεκομένων στο χώρο αδύνατη, αφενός γιατί η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική, αφετέρου γιατί υπήρχε κίνδυνος νέας ανάφλεξης.

      >Όποιος επέλεξε την άμεση εξυγίανση του χώρου, αφαιρώντας το χώμα από το σημείο του δυστυχήματος, φαίνεται πως έπραξε σωστά από άποψη κανόνων ασφαλείας.

      >Βέβαια, δεν μπορούσε παρά να γνώριζε – ήδη από εκείνη τη στιγμή – ότι στο έδαφος δεν υπήρχαν έλαια σιλικόνης, αλλά επικίνδυνα εύφλεκτα υλικά.

      Ενδιαφέρουσα τοποθέτηση, που φέρνει πάλι στο προσκήνιο το ερώτημα που τέθηκε πριν από λίγες μέρες.

      Εφόσον η ατμόσφαιρα ήταν τόσο αποπνικτική και τα χώματα μεταφέρθηκαν 3 μέρες μετά το ατύχημα (https://www.libre.gr/2024/03/24/tebimetaferame-300-kyvika-choma-apo-to-dystychima-leei-ergolavos-poios-edose-tin-entoli-fantasteite-ti-tha-vriskame) πώς και δεν ακούσαμε κάτι για αυτό από τους εκατοντάδες διασώστες, πυροσβέστες, αστυνομικούς, ιατροδικαστές, το προσωπικό του ΟΣΕ ως τώρα;

      Μιλάμε για εκατοντάδες ανθρώπους που δούλευαν 3 μέρες μέρα νύχτα πάνω σε 8 τόνους εύφλεκτου υλικού.